મમ્મી આજે તમને પત્ર લખવાની ઈચ્છા થઇ , એમ થયું આપણા વચ્ચેનો મનભેદ આપણા બે સિવાય કોઈ ત્રીજું નહિ હટાવી શકે. હું પરણીને આવી ત્યારે તમે મારું સ્વાગત કેટલી આશાઓ થી કર્યું હશે કે મારી વહુ, હવે મને તૈયાર થાળી મળશે , હવે મને કેટલી શાંતી થઇ જશે . પણ જુઓ હું તો અલગ થઇ ગઈ . મને ન ફાવ્યું તમારી સાથે એટલે રોજ કંકાસ સાથે જીવવું ને એમાં તમે પણ હેરાન ને હું પણ હેરાન .. એટલે તમે જે એક ઘર એમ જ લઇ રાખ્યું હતું એમાં આપણા જગડા ના અંતે હું જઈને મારી બે વર્ષની દીકરી ને લઈને બેસી ગઈ કે હવે હું અહિયાં જ રહીશ . મને ડર હતો કે જો તમારો દીકરો નહિ આવે તો મારે પાછુ આવવું જ પડશે ને. પણ તેઓ પણ થોડી વાર માં એ ઘર માં આવી ગયા ને મને કહ્યું ચિંતા નાં કર આપણે અહિયાં રહેશું બસ.. મને બહુ જ અચરજ થયું કે આ તો બહુ બધું જલ્દી મારું ધાર્યું થઇ ગયું . કાલે આપણા જુના પડોસી મળ્યા હતા તે કહેતા હતા કે તમે બહુ રડો છો કે મારી વહુ એ મને મારી પોત્રી સાથે રહેવા ન દીધી . મારા દીકરા ને પણ લઇ ગઈ.. પણ મમ્મી એક વાત કહો કે શું હું એકલી અલગ થઇ .. એમાં તમારા દીકરા ની પણ મંજુરી હતી ને.. જો તેઓ ન આવ્યા હોત તો હું કેવી રીતે રહી શકી હોત મારે પાછુ આવવું જ પડ્યું હોત ને.. પણ મમ્મી આ પુરુષો, એ ભલે તમારો દીકરો હોય કે મારો વર, પણ પોતાની મરજી ને સ્ત્રીઓ ની જીદ નું નામ આપીને અંદર થી ખુશ થાય છે કે દુનિયા સામે હું તો સારો થયો ને મારું કામ પણ થઇ ગયું. આપણે જ એમને નથી ઓળખતા ને અંદર અંદર લડીએ છે . જ્યારે પણ એમની બહેન આવે ને કઈ વહેવાર કરવાનો હોય તો મને કહેશે શું આપશું. હું તો ઓછુ જ કહું ને તો કહેશે ઓકે તને જે ઠીક લાગે એમ બસ. ને બધાને કહેશે તમને તો ખબર જ છે ને મારું કઈ ન ચાલે , જ્યાં એમને ચલાવવું હોય ત્યાં તેઓ એમનું જ ચલાવે છે .. પણ જે વાત એમની મરજીની હોય એમાં એ મારું નામ આપી દે છે.. મમ્મી આપણે પુરુષોની માનસિકતા ને ઓળખવાની જરૂર છે, નહિ કે અંદર અંદર લડવાની.. આશા રાખું છુ તમે મારી વાત સમજ્યા હશો. હું તમારી વહુ જિંદગી ભર રહેવાની છુ એમાં કોઈ બે મત નથી..
તમારી વહુ
No comments:
Post a Comment